Najbardziej znanym typem tiurniury jest tiurniura podobna w konstrukcji do półkrynoliny. Metalowe obręcze wszyte są w tunele specjalnej płóciennej halki, sama halka sznurowana jest po wewnętrznej stronie co sprawia, że całość zostaje walcowato wygięta. Po zewnętrznej stronie umieszczane były dodatkowe falbany, nierzadko cała zewnętrzna strona pokryta była falbankami. Taka forma bielizny jest nieodłącznym elementem stroju historycznego. Szczególnie stroje historyczne z okresu mody wiktoriańskiej wymagają wiele uwagi. W przypadku dodatkowych pytań proszę o kontakt.

Bardziej skomplikowaną wersję stanowiła tiurniura z końskiego włosia usztywniana metalowymi fiszbinami. Metalowa część składała się z prostych pionowych i poziomych półkolistych metalowych fiszbin. Wewnątrz znajdowała się sznurowana wkładka, która utrzymywała tiurniurę na pośladkach, bez niej tiurniura zapadałaby się. Zewnętrzna część pokryta była kilkoma warstwami sztywnych falban. Wbrew pozorom ten typ tiurniury był dosyć delikatny. Największe tiurniury były zmodyfikowaną wersją pierwszego typu. Miały dodatkowe wzmocnienia w szczytowej części, rzadko posiadały falbany.

Tiurniury często mylone są z krynolinami. Na mojej stronie można przeczytać jak odróżnić czy to tiurniura czy krynolina. Zapraszam do lektury o krawiectwie artystycznym i strojach historycznych. Więcej informacji o budowie bielizny z okresu mody wiktoriańskiej również na mojej stronie.