Szczeliniec Wielki (919 m n.p.m. – najwyższy szczyt Gór Stołowych) tworzy wraz z sąsiednim Szczelińcem Małym (896 m n.p.m.) ciągnący się ponad Karłowem masyw górski. Powierzchnia obu szczytów pokryta jest głębokimi nawet na kilkanaście metrów wąwozami. Na szczyt najwyższego wzniesienia wchodzi się kamiennymi schodami. Dla wygody turystów ułożono ich tam ponad 660! Znajduje się tam olbrzymia naturalna platforma widokowa. Z tego skalnego tarasu dostrzec można rozciągające się po horyzont czeskie pasma środkowych Sudetów. Widok podziwiać można stąd przez cały rok.
Góry Stołowe okalają położoną w dole wieś Pasterka. Zaraz za nią widać już lasy położone w Republice Czeskiej. To jednak nie koniec atrakcji. W porze letniej otwarty dla turystów jest rezerwat na szczycie. Podziwiać tam można fantazyjne formy skalne. Stanowią one efekt trwającego tysiące lat wietrzenia. Większość z nich przyjęła nietypową formę. Część tych skał uznano za przypominające faunę. Spotykamy tam kamienną kwokę, słonia, mamuta, małpę, psa, żółwia i wielbłąda. Swoje nazwy otrzymały też skalne wąwozy i korytarze (m.in. Piekiełko). Najwięcej uwagi zwraca jednak Fotel Pradziada. Jest to wyłaniająca się z zakamarków płaskowyżu spiętrzona formacja skalna. Wystaje ona dwanaście metrów ponad płaskowyż. Wejść na górę można po metalowych schodach. Także zejście z całego rezerwatu odbywa się od roku 2001 kamiennymi schodami - inną trasą niż ta która prowadzi ku górze.
Pierwsze zanotowane wejście na Szczeliniec Wielki przypisuje się nieznanemu Jezuicie, który na szczycie Fotelu Pradziada wyrył pamiątkowy znak. Są to słabo widoczne inicjały (może IHSV) i data 1576. Prawdopodobnie w rejonie szczytu ukrywali się także protestanci prześladowani w okresie wojny trzydziestoletniej w XVII wieku.
W najwyższym masywie Gór Stołowych znajduje się też rezerwat ścisły na Szczelińcu Małym. Nie można go niestety zwiedzać.