Ciekawostki, porady

Po przekręceniu kluczyka stacyjki, przed uruchomieniem silnika, stałe napięcie z akumulatora zostaje podane poprzez szczotki i pierścienie ślizgowe do uzwojenia wzbudzenia znajdującego się na wirniku alternatora. Alternator jeszcze nie pracuje – wytwarzane przez niego napięcie wynosi „0”, co ze względu na różnicę napięć na zaciskach alternatora i akumulatora powoduje zaświecenie kontrolki ładowania.

Po uruchomieniu silnika moment obrotowy za pośrednictwem paska klinowego zostaje przeniesiony na wirnik alternatora. Wirnik, składający się z z tarcz magneśnicy i cewki wzbudzenia obraca się wewnątrz stojana, który składa się z pakietu blach magnetycznych i trójfazowego uzwojenia twornika.

Po osiągnięciu odpowiednich obrotów wirujące pole magnetyczne magneśnicy powoduje indukowanie siły elektromotorycznej w uzwojeniu twornika stojana – alternator zaczyna wytwarzać prąd i po osiągnięciu odpowiednich obrotów pracuje już jako maszyna samowzbudna. Prąd do uzwojenia wirnika przepływa przez diody wzbudzenia, a występujący na nich spadek napięcia pozwala na na prawidłową pracę alternatora również przy niskich obrotach silnika, np na biegu jałowym.

Aby wytwarzany przez alternator prąd mógł zasilać instalację elektryczną samochodu musi być jeszcze wyprostowany przez układ diód prostowniczych.

Zadaniem regulatora napięcia jest uniezależnienie napięcia na zaciskach alternatora od prędkości obrotowej silnika.

Przy prawidłowej pracy alternatora, różnica napięć na jego zaciskach i zaciskach alternatora maleje do zera – lampka kontrolna ładowania gaśnie.

www.rozrusznik.com.pl